چاره وری

chare-vary

امید به بهار
ساعت ۱۱:٠٢ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/۱٢/٧ 

 

امید به بهار

         می خواستم مطالبی روی دو شعر زیر از اساتید گرانقدر، زنده‌یاد اخوان ثالث با شعر «زمستان» و استاد شفیعی کدکنی با شعر «بودن و سرودن» ارائه دهم، امّا به نظر می‌رسد فقط با یاد دهه‌ی چهل و نگاهی به خاطرات سیاسی و اجتماعی آن زمان، این دو شعر خودشان از هر نوشته‌ای گویاترند.


از بودن و سرودن «شفیعی کدکنی»

صبح آمده است برخیز

بانگ خروس گوید                  وین خواب و خستگی را

در شطّ  شب رها کن

مستان نیمه شب را                     رندان تشنه لب را

بار دگر به فریاد                        درکوچه ها صدا کن

خواب دریچه‌ها را                    با نعره‌ سنگ، بشکن

بار دگر به شادی                       دروازه‌های شب را

رو بر سپیده وا کن

بانگ خروس گوید                  فریاد شوق بفکن

زندان واژه‌ها را                         دیوار و  واره بشکن

و آواز عاشقان را                      مهمان کوچه‌ها کن

 

بنگر به نسترن‌ها                       بر شانه‌های دیوار

خواب بنفشگان را                   با نغمه‌ای  درآمیز

و اشراق صبحدم را                   در شعر جویباران

از بودن و سرودن                      تفسیری آشنا کن

بیداری زمان را با من بخوان به فریاد.

ورمرد خواب و خفتی               رو سر بنه به بالین       

تنها مرا رها کن

 

 

       زمستان «اخوان ثالث» -  دهه‌ی 50

سلامت را نمی‌خواهند پاسخ گفت

سرها در گریبان است

کسی سر بر نیارد  کرد  پاسخ گفتن و دیدار باران را

نگه جز بیش  پارا  دید، نتواند

که ره تاریک و لغزان است.

دگر دست محبّت سوی کس یازی

به اکراه آورد دست از بغل بیرون

که سرما سخت سوزان است.

نفس، کز گرمگاه سینه می‌آید برون، ابری شودتاریک

چو دیوار ایستد در پیش چشمانت

نفس کاین است، پس دیگر چه داری چشم

ز چشم دوستان دور یا نزدیک؟

سیمای جوانمرد من! ای ترسای پیر پیرهن چرکین

هوا بس ناجوانمردانه سرد است . . . . . آی

دست گرم و سرت خوش باد

سلامم را تو پاسخ گوی، در بگشای

منم من، میهمان هر شبت، لولی‌وش مغموم

منم من، سنگ تیپاخورده‌ای رنجور

منم، دشنام پس آفرینش، نغمه‌ی ناجور

نه از رومم، نه از رنگم همان  بیرنگ  بیرنگم

بیا بگشای در، بگشای، دلتنگم

 

سلامت را نمی‌خواهند پاسخ گفت

زمین دلمرده، سقف آسمان کوتاه

غبارآلوده مهرو ماه                                زمستان است.


کلمات کلیدی: اجتماعی