چاره وری

chare-vary

انتخابات دهم
ساعت ۱٢:۳۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٢/٢٠ 

انتخابات دهم

خرداد ماه جاری انتخابات دهمین ریاست جهوری،جمهوری اسلامی ایران برگزار می‌شود، موقعیت کنونی و بخصوص تأثیر محیط خارج ویژگی خاصی به این انتخابات بخشیده‌است، صف‌بندی سیاسی موجود شامل اصلاح‌طلبان و اصول‌گرایان دو تقسیم‌بندی نگرشی آنهم نه در محتوا و تغییرات عمده بلکه در تاکتیک‌ها و روش‌های اجرائی است و لزوماً تقابل آنها به جهت تفاوت در نمایند گی طبقات مختلف اجتماعی اقتصادی نیست، لذا نگرش طرفداران این دو صف‌بندی بسیار پراکنده است، در یک جبهه تا آنجا پیش‌می‌رود که حتی مجلس و قوانین مدنی را نمی‌تابد و دیدگاه حکومت فقط براساس شریعت  اما نا روشن را دربرمی‌گیرد و از طرف دیگر تصور لایه‌های کوچک طرفدار جناح دیگر، کم‌رنگ شدن نقش روحانیت و مستحکم شدن پیوند با دنیای مدرن و کسب بیشتر آزادی‌های اجتماعی را طلب می‌نماید.

اما لایۀهای تندرو از هردو جناح نیروی قالب این جناح‌ها نیستند و تصورات آنان را نمی‌شود به پای عملکرد هیچیک از دو اردوگاه اصلاح‌طلب یا اصول‌گرا اتصال داد و از آن برله یا علیه دیگری استفاده نمود.

اینکه در آینده قدرت کدام بیشتر شود یا کدام طیف بتواند نفوذ بیشتری برای اثرگذاری بیابد مربوط به وضعیت کنونی نیست، در


شرایط  حاضر هردو اردوگاه توسط رهبرانی هدایت میشوند که در سیاستهای داخلی بسیار نزدیک به هم عمل خواهند‌نمود.

لذا در حوزۀ داخلی نگرانی از اینکه کدام یک انتخاب میشود کمتر وجود دارد و چندان تغییر و تحول جدّی حاصل نخواهد‌شد اما در عرصۀ بیرونی وضع متفاوت است، شیوۀ گفتمان در برابر مسائل انرژی هسته‌ای، موضع‌گیری دربرابر صلح منطقه‌ای، مسأله اسرائیل، گفتگو با آمریکا ظرافت بیشتر و رعایت مسایل دیپلماتیک بین‌المللی کاملتر و دقیق‌تری را طلب مینماید.

روشن است، اساساً اسرائیل مخالف نزدیکی ایران و آمریکاست وبه صلح با فلسطین  نیز تمایل واقعی ندارد، درحال‌حاضر حکومت اسرائیل دردست افراطیون و جناح راست است، اینان جنگ طلبند و به الگوهای صلح و رعایت حقوق فلسطینیان پای‌بند نیستند، لذا سعی در ایجاد بحران می‌کنند، درگیری و آشوب در منطقه غایت میلشان است و طبیعی است این بهم‌ریختگی دستاوردی برای فلسطینیان یا لبنان نخواهد‌داشت. دراین شرایط بایستی گفتگوها بنوعی مدیریت شوند که بهانه‌ای برای آشوب‌طلبی اسرائیل نباشد موضع‌گیریهای خارج از عرف بین‌المللی، تعجیل و اظهار نظرهایی که بهانه بدست تبلیغات‌چی‌های‌ نامردمی میدهد به نفع ایران نیست. در 4 سال گذشته بیشترین چالش بیرونی ما شیوۀ بیان روایط دیپلماتیک بوده‌است.

 با چنین شرایطی اصلح است انتخابات بسیار پرشور برگزارشود، حضور اکثریت مردم، علاوه بر نمایش قدرت و اقتدار برای گفتگوی بیرونی، صف‌بندی‌های داخلی را نیز نسبت به حقانیت خود و انعطاف درخواسته‌های طرف مقابل متعادل میسازد؛ مردم نیز با درک از حضور پرقدرت و غیرمنفعلانه طیف‌ها و گروههای مختلف و رقیب به تعادل پایدارتر سیاسی دست می‌یابند.

در مناسبات کنونی جهانی منزوی‌شدن ضررهای جبران‌ناپذیری برای نسل حاضر و نسلهای آتی خواهد‌داشت .  خیلی اوقات ضمن داشتن و رعایت اصول حمایت از محرومان، مصالح ملی حکم میکند که از برخی تندرویها پرهیز شود.  برای پیگیری اهداف بلندمدت بایستی قدرت اقتصادی مناسب فراهم شود و این با انزوا،  منافات دارد.  بایستی در صحنۀ مناسبات‌ اقتصاد جهانی حضور فعال داشت و از مزیت‌ها حداکثر بهره را بدست آورد. معادلات سیاسی در جهان همواره ثابت نیستند و هرآن تغییر موقعیت در نقطه‌ای از جهان میتواند به تغییر مواضع باور نکردنی درجای دیگر تبدیل شود، این صحیح است که آمریکا در شرایط کنونی قادر به انجام مقابله و ایجاد جبهۀ جدید فیزیکی با ایران نیست، اما معلوم نیست تا چه زمانی این وضعیت برای آن کشور با فایده باشد. شاید شرایط جدید غیرقابل پیش‌بینی وضعیت معکوسی را رقم زند. درهرصورت به لحاظ سیاسی ریسک‌کردن با منافع ملی بسیار خطرناک است، واضح است که ایران بدنبال ایجاد تنش و درگیری نیست اما بهانه‌جویان نبایستی با بزرگنمائی برخی گفته‌ها و انعکاس غیرواقع آن در جهان ایجاد شبهه نمایند و این کاریست که عمال صهیونیستی که به لحاظ نفوذ در رسانه‌ها ، ذی‌نفوذ هم هستند،  انجام میدهند لذا هوشیاری و عملکرد با ظرافت را ایجاب می‌نماید. با حساسیت شرایط زمانی و مکانی، انتخابات دهم بسیار پر اهمیت می‌نماید مردم نبایستی به سادگی از آن عبور نمایند و بی‌تفاوت باشند. باید روی اعتقاد خود پافشاری نمایند و با تمام قدرت پیگیری نمایند. درآن صورت هرکس انتخاب شود برای عملکرد آتی در می‌یابد یکه‌تاز نیست و علاوه بر جماعت کثیر موافقان خود، به لحاظ مصالح کل جامعه باید پاسخگوی جماعت بزرگ رقیب نیز باشد و این دستاورد بزرگی خواهدبود. اساساً روابط جامعۀ مدنی، طیفی است و صفر و یک نیست، هیچ پیروزی مطلق نیست هم‌چنین هیچ شکستی نابودی یا فراموش‌شدگی به‌همراه نمی‌آورد. شرکت فعال جمیع مردم راههای جدید و درخواستهای عمیق‌‌تر به‌همراه میاورد و مسیر حرکت و توسعه را شفاف ‌تر مینماید.  از طرف دیگر خاموشی و منفعل‌شدن، حتی به میزان کم از کارائی می‌کاهد لذا رهبران همواره با ایجاد امید و کاستن از جو سنگین قیدها و ممنوعیت‌ها، تمایل به فعالیت‌های اجتماعی مردم را گسترش میدهند. و مردم نیز با حضور بیشتر درخواست برای رفع موانع و حصارها را به مرحلۀ عمل نزدیک می‌نمایند.


کلمات کلیدی: مقالات سیاسی