چاره وری

chare-vary

پیدایش زمین و زلزله
ساعت ۱٢:٤٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱/٢٩ 

پیدایش زمین و زلزله

کره زمین : زمین بصورت یک توده آتشین از خورشید جداشد، این جداشدگی با چرخش (از غرب به شرق به دورمحوری نظیر چرخش حرکت وضعی) اتفاق افتاد، این توده با توجه به گرانش خورشید پس از رسیدن به محلی در فضا برحسب جرمش به حالت پایدار درآمد و شروع به چرخش به دور خورشید نمود، این توده بزرگ شروع کرد به  جمع‌ شدن و سرد شدن و جداشدن برخی اجرام از آن، لذا دوره ناپایداری را گذارند و مدار آن تغییر نمود به عبارتی به خورشید نزدیک شد. موادی که از خورشید جدا شدند و زمین را تشکیل دادند، از اتمهای سنگین بوده‌اند که به مرور فرصت سبک شدن پیدا نمودند، لذا پس از تشکیل تودۀ


سنگی جبّه، این تغییر حجم ادامه پیدا نمود. بنظر میرسد شعاع کره زمین متوالیاً بزرگ شد و این روند ادامه دارد.  در ابتداء اکسیژن نبود، برخی فلزات نبودند، به واسطۀ تبدیل و سبک شدن اتم‌ها بوجود آمدند، آب بوجود آمد، باران شد و سطح را سرد نمود این سرد شدن نیاز بود تا سرعت فعالیت های انبساطی درونی محدود شود، تمام سطح زمین را آب پوشش داد. امّا هنوز جوّ و لایه اوزون نداشت.

 پس از ایجاد باران و پوشیده شدن سطح زمین از آب، دو عامل، خشکی‌ها را بوجود آورد، اوّل بزرگ شدن شعاع زمین که سطح را گسترش داد و عمق آب کم شد پس خشکی‌ها بیرون آمدند ، دوّم اشتقاقاتی در سطح حاصل شد برخی نقاط فرورفتند و برخی نقاط بیرون آمدند اینها نیز تأثیرگذار شدند.

بیشترین عمق  دریاها حدود ١١٠٠٠ متر در منطقه میندانائو 

بیشتر ارتفاع کوهها ٨٧٧١ متر اورست

سطح فعلی خشکیها 25% سطح کل زمین فعلی است .

سطح زمین فعلی حدود ۵٠٠ میلیون کیلومترمربع می باشد.

سطح خشکیها حدود ١٢۵ میلیون کیلومتر مربع می باشد.

* اگر به نقشه بستر اقیانوسها توجه نمائیم، متوجه ترکهای طولی و عرضی منظم خواهیم شد این ترکها در نزدیک قطب جنوب و از حدود مدار º60 تا º180 با سمت شمال‌-‌ جنوب و در نواحی استوا و حوالی آن جهت افقی  دارد که در زیر اقیانوسهای آرام و اطلس افقی مشاهده میشود.

همچنین وضعیت نا منظم و برآمدگیهای شرق استرالیا بیانگر جداشدگی این بخش از خشکی است که به زیرآب رفته‌است.

سراسر شرق آمریکای جنوبی- شمال آمریکای جنوبی- شرق استرالیا- غرب آفریقا و غرب آمریکای شمالی نقاط بسیار گود وجود دارد و میتوان نتیجه‌گیری نمود اشتقاق از سمت شرق صورت گرفته‌است. یعنی در حرکتی مثل حرکت وضعی زمین که از غرب به شرق میباشد جداشدگی‌ها از سمت شرق بوده‌اند این درحالی است که در ابتداء تمامی پوسته چسبیده و یکپارچه بوده‌است، دو فرض میتوان داشت:

اول : تمامی قاره در قطب جنوب و بطور پیوسته موجود بودند و سپس حرکت کردند و جدا شدند.

دوم : در تمام سطح با شعاع کوچکتر از وضع موجود تمامی قاره‌ها پوستۀ واحدی را بوجود می‌آورند و به واسطه بزرگ شدن شعاع زمین جدا شدند.

طبق فرض دوم، همزمان با بزرگ شدن شعاع زمین می‌بایستی ترک‌خوردگی و اشتقاق حاصل شود. شکل بستر دریاها و اقیانوسها میگوید، ابتدا در بین آمریکای جنوبی و بخشی از خشکی که امروز ادامۀ آن آسیاست و استرالیا و بقیه زیرآب هستند شکاف بوجودآمد و اجازه بزرگ شدن پوسته را داد سپس  و یا همزمان در اقیانوس اطلس مابین آفریقا و آمریکا این شکاف حاصل شد. درجهت شمال به جنوب درست زیر اقیانوس هند و حدود مدار º60 شکاف دیگر شمال به جنوب اتفاق افتاد و مابین مدارº60 و º120 در جنوب آسیا و شمال قطب جنوب وضعیت ترک‌های کف اقیانوس به شکلی است که گواهی میکند در نیمکره جنوبی و حوالی استوا حرکت افقی اما در نیمکره شمالی به سمت شمال شرق کشیدگی بوجودآمد شاید هم بخاطر محور چرخش زمین که با زاویۀ تمایل  º26 دوران می‌نماید. درهرحال این کشیدگی به سمت شمال شرقی باعث بوجودآمدن دریای سرخ و خلیج ‌فارس گردیده‌است همچنین سیبری را به سمت شمال  کوچانده‌است  بنظر میرسد مناطقی نظیرKolymskovmit, KAMCHATKA  بسیار پائین‌تر از وضعیت کنونی شان بوده‌اند. همچنین گروئلند و کانادا و آمریکای شمالی زیاد به سمت شمال کوچانده شده‌اند.

با ذکر نکات فوق و در ادامۀّ فرضیۀ دوم نتیجه‌گیری میشود افزایش شعاع کره زمین شکافهایی را روی پوسته بوجود‌می‌آورد که نتیجۀ آن زلزله‌های زیر دریا و روی خشکی است. چنانچه حجم آب حاصله در ابتدای روند تکامل زمین را ثابت فرض نمائیم و بتوانیم محاسبه نمائیم عمق متوسط دریاها چقدر بوده‌اند‌ میتوانیم به عدد دقیق این افزایش پی ببریم، امّا با فرض ساده شده  اگر میزان بلندیها و گودیها را بالانس فرض نمائیم و خشکی‌ها درحال‌حاضر حدود 25% باشد میتوان نتیجه گرفت تا‌کنون شعاع زمین ٢ برابر شده‌است و با توجه به عمر زمین نتیجه میشود سالانه حدود ٢ میلیمتر به شعاع زمین افزوده خواهد ‌شد.

با عنایت به موارد یادشده و محاسبات ریاضی میتوان نتیجه‌گیری کرد که درهر سال بایستی حدود ٢ زلزلۀ بالای ۶/۵ ریشتر رخ دهد که اثر گسیختگی ناشی از افزایش شعاع زمین را جبران نماید، درحال‌حاضر با بررسی‌های آماری و زمین‌شناسی خط سیرهایی از  زلزله و گسل‌های حاصله بدست‌آمده‌است و با مطالعۀ آنها احتمال و نوع زلزله‌ها را محاسبه مینمایند، امّا اگر دستگاههای دقیق‌تری وضعیت راندگی‌های مذکور بخصوص در جهت جنوب غربی به شمال شرقی را رصد نمایند و با مدل‌سازی روی دنباله‌های خشکی از تنگۀ برینگ و شبه‌جزایر کوریل و تغییر محل آنها مطالعه نماید میتواند احتمال زلزله‌های بیشتری را در منطقه فلات ایران-‌ ترکیه- ارمنستان تا ایتالیا پیش‌بینی نماید.


کلمات کلیدی: زلزله