چاره وری

chare-vary

باز هم اقتصاد امروز ایران
ساعت ۸:۱۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/۱٢/۱٠ 

 باز هم اقتصاد امروز ایران

در نوشتار های اخیر ، ارزانی بی مورد دلار ، سود بیش از حد و مخرب سیستم بانکی، تورم ساختاری ، رکود تورمی ، تخریب دخالت های دولت و رانت خواری به عنوان مخرب بزرگ رشد اقتصاد گفته شد . بیکاری و فقر بیشتر شده اند و از آن بدتر دور نمای امید بخشی متصور نیست. به آمارها مراجعه کنیم و هزینه خانوار را در 13 سال قبل و 25 سال قبل بیابیم این آمار ها در سایت بانک مرکزی موجود است با اینکه ناقص هستند ولی تنها مرجع قابل اعتمادند . نسبت رشد هزین ها را بیابیم سپس رشد دستمزدها را کنار آن بگذاریم ، حداقل 1.8 برابر فقیر شده اند . امروز حقوق بگیر اگر خوش شانس باشد و بیکار نباشد فقط بتواند با زور و در پایین ترین سطح امرار معاش کند . خرید خانه یا خودرو را خواب ببیند. همه بانکها سازنده مسکن و اداری و تجاری شده اند . واردات در دست بانک ها و برخی نهاد ها است . تولید هم که جسد نیمه جانی بیش نیست. اما سوال اینستکه چه اشکالی دارد مگر بانک یا نهاد با بخش خصوصی تفاوت دارد. جواب اینستکه بخش خصوصی رانت خوار بدتر از آن ها است . اما مدیریت سیاسی و باند باز مگر می تواند مدیران کار آمد را بکار گیرد . و مدیر نا کار آمد با دوباره کاری خلافکاری و تبانی هم لطمه به کیفیت میزند و هم گران تمام میکند و در نتیجه تورم زا میشود و البتهخ تورم مثل 40 سال گذشته حتی قبل از انقلاب جواب نا کار آمدی را می دهد. ولی فشار را باید مردم تحمل کنند.


در زمانی که اینقدر مشکل تهیه سرمایه دشوار است که متقاضی مجبور است سود بالای 32درصد و با توجه به هزینه های بیمه و کارشناسی و وثیقه حتی 36درصد بپردازد مشاهده میشود مقادیر زیادی ارز خارج می شود و در املاک و سهام ترکیه و دبی سرمایه گذاری میشود . چرا ؟ دلایل زیادی دارد . اما اهم آن رشوه ها ، سود های رانت، ترس از آینده و خروج سرمایه و داشتن امکانات در بیرون برای سود های باد آورده است .

اقتصاد دانان هر از چند گاهی نسخه میدهند و اغلب اجرایی نیست زیرا علاجی از آن بیرون نیامده است فقط خرابتر شده است . در هر حال اگر در این تجویزها ، رشد قیمت دلار لاا قل هم پایه تورم برای ممانعت از خروج سرمایه و ارز ، کاهش سود بانک ها ، مقابله جدی با رانت وقاچاق و رشوه و فساد اداری ، انضباط اقتصادی و اداری و بالاخره اصلاح سیستم مالیاتی نباشد مانند قبل اتلاف وقت است . یک برج ساز یا تجاری ساز بیش از 100 تا 150 درصد سود می برد اما کمتر از 2 تا 3 درصد مالیات میدهد و یک تولید کننده خرده پا یا توزیع کننده معمولی یا مقاطعه کار باید کمرش زیر بار مالیات خورد شود. وارد کننده قاچاقچی مالیات نمی دهد اما کارمند باید بدهد و جوراورا بکشد. اینها را نمی دانند ؟ چرا اما به مسئولین رده بالا خوب میرسد بیشتر تو فکر بند بست و دریافت هدایا و ... هستند . مدیرا ن سیاسی جز این نیستند . آمار بگیرید و امکانات آنها را ببینید . از پیمانکاران بند وبست چی هم به راحتی میشود حساب و کتاب گرفت چه بودند چه در آوردند چقدر مالیات دادند و چگونه اینهمه در دلخل و بیرون دارند . اما این بافت پیچیده هرگز راضی به این پاسخ ها نیست . لاجرم بارشد سرعت فقر عمومی جز دلهره چیزی عاید پیش بینی نیست.


کلمات کلیدی: مقالات اقتصادی ، اجتماعی